Müddesir mühletinin manası nedir? Okunuşu, manası ve fazileti…

Yüce kitabımız Kur’an-ı Kerim, tüm insanlığa yol gösterici, hidayet ve şifadır.

Bir müslüman olarak Kuran-ı Kerim’i manasıyla bir arada okumak, yapılacak en hoş ibadetlerden birisidir. Zira Kur’an-ı Kerim’i anlayan, dinini layıkıyla anlar ve ona nazaran kendisine bir ömür biçimi belirler. Kurân, mümin için bir hayat üslubu olmalıdır.

Kuran-ı Kerim’in 74. müddeti olan Müddesir müddeti,  Allah’ın Hz.Peygamber’i bildiri ve davetle görevlendirmesini, müşriklerin ona karşı çıkmasını ve onların cehennemle uyarılmasını bahis edinmektedir. Müddesir sözü, “Örtüsüne bürünen” manasına gelir.

Müddesir Mühletinin Türkçe meali

 

Mekke periyodunda nâzil olmuştur. 56 âyettir. İsmini birinci âyette geçen ve “örtüsüne bürünen” manasındaki birebir sözden almıştır.

Rahmân ve Rahîm Allah’ın adıyla

1. Ey (örtüsüne) bürünen! (Resûl)![1]

2. Kalk, (insanları) uyar.

3. Rabbini tekbir et (büyükle).

4. Elbiseni (kendini, kişiliğini ve seni çevreleyeni her türlü kirden)[2] arındır.

5. Azaba götürecek şeyleri terk(e devam) et.

6. Güzelliği, (karşılığında) daha birçoklarını umarak yapma!

7. Rabbin için (her şeye) katlan.

8. O Sûr’a üfürüldüğü vakit,

9. İşte o gün sıkıntı bir gündür.

10. Kâfirlere kolay değildir.

11-12-13-14. Tek başına (hiçbir şeysiz, çıplak) yarattığım adamı da bana bırak! Ona hem çokça mal verdim, hem de (yanında) hazır bulunan oğullar (verdim)! Kendisine (bu nimetleri) döşedikçe döşedim.

15. Sonra tekrar de hırsla artırmamı ister.

16. Hayır! (Artırmayacağım.) Zira o, bizim âyetlerimize karşı epey inatçı idi.

17. Ona güç bir meşakkat yükleyeceğim (Onu sarpa sardıracağım.)

18. Zira o,[3] (Kur’an hakkında uzun uzun) düşündü, ölçtü biçti.

19. Kahrolası nasıl da ölçtü biçti!

20. Yeniden kahrolası (aklınca) nasıl ölçtü biçti!

21-22-23-24-25. Sonra baktı (baktı) da, (söyleyecek kelam bulamayıp) hız astı ve kaşlarını çattı. Sonra art döndü ve büyüklük tasladı da: “Bu (öğretilip) rivayet edilen bir sihirden öteki bir şey değildir, bu yalnızca insan kelamıdır.” (dedi).

26. Onu (o güç yetiremeyeceği) Sekar’a (cehenneme) atacağım.

27. Sen biliyor musun Sekar nedir?

28. O, ne geri(de bir şey) bırakır ne de (tekrar tekrar yakmaktan) vazgeçer.

29-30. O (durmadan yenilenen) derileri yakıp (simsiyah) kavurandır. Onun üzerinde on dokuz (muhafız melek)[4] vardır.

31. Biz o ateşin zebânîlerini, yalnızca meleklerden kıldık. Onların sayısını da o inkâr edenler için lakin bir imtihan yaptık. (Böylece) kendilerine kitap verilenler de (Kur’an’ın hak olduğuna) yeterlice inansınlar,[5] inananların da imanı artsın (kuvvetlensin) diye. Artık hem kendilerine kitap verilenler hem de mü’minler kuşkuya düşmesinler. (Bu,) kalplerinde bir hastalık bulunanlarla, kâfirler: “Allah, bu misal ile ne demek istemiş olabilir?” desin(ler diyedir). İşte böylelikle Allah dilediğini (niyet ve amellerinin gereği olarak) sapıklıkta bırakır, dilediğini de hakikat yola iletir. Rabbinin ordularını kendisinden oburu bilemez. Bu (cehennem, veyahut zebânîlerin sayısı), insanlara (ibret için) bir hatırlatmadan öbür bir şey değildir. [bk. 9/124]

32. Hayır! (Onlar öğüt almazlar). Ay hakkı için…

33. Dönüp geldiği vakit, gece hakkı için…

34. Ağardığı sırada sabah hakkı için…

35. Kesinlikle o (cehennem), büyük (bela)lardan biridir.

36-37. Hem sizden (ibadet ve hayırda) ileri geçmek yahut geri kalmak isteyenleri korkutmak için insanları uyarıcıdır.

38. Her nefis kazandığına bağlıdır.[6]

39. Lakin bahtiyar olan (defteri sağından verilen)ler bu türlü değildir. (İman edip âlâ amelleriyle kurtulmuşlardır.)

40-41-42. (Onlar) cennetlerdedirler. Onlar hatalılara: “Sizi kavurucu ateşe sokan nedir?” (diye uzaktan sorarlar.)

43-44-45. (Günahkârlar) derler ki: “Biz namaz kılanlardan değildik. Fakire yedirmezdik. (Kur’an’ın buyruklarını bırakıp, batıl şeylere) dalanlarla bir arada biz de dalardık.”

46-47. “Ceza gününü palavra sayardık. Nihayet (bu halde iken) bize (gelmesi) kesin olan (ölüm) gelip çattı.”

48. Artık onlara şefaatçilerin şefaati yarar vermez.

49-50-51. Bu türlü iken onlara ne oluyor da, güya aslandan ürküp kaçan yaban eşekleri üzere (hâlâ Kur’an’daki) öğütten yüz çeviriyorlar?

52. Ancak onlardan herkes, kendisine (Allah tarafından) dağıtılmış sahifeler (verilmesini) istiyor. [bk. 6/124]

53. Hayır! (Bu olacak şey değildir!) Doğrusu onlar (bu alaycı sözleriyle) âhiretten korkmuyorlar.

54. Tersine, (korkmaları gerekir.) Elbet o (Kur’an) da (hayatta temel alınacak) bir öğüttür.

55. Artık kim dilerse onu düşünüp öğüt alsın.

56. (Ne var ki) Allah dilemedikçe onlar öğüt alamazlar. Hürmetle buyruklarına itaat edilmeye lâyık olan lakin O’dur, mağfiret sahibi de O’dur.

(Allah’ın dilemesi için de dua ve ibadetle istemek lazımdır.) [krş. 76/ 30; 81/29]

[1] Birinci vahiyden sonra üç yıl yahut altı ay fetret (vahyin kesilme) zamanı yaşandı. Buna üç sene diyenler vardır. Lakin tercih edilen görüş altı aydır. Bundan sonra Resûlullah (sas.), yeniden Hira’dan dönüşte gökten bir ses işiterek Hz. Cebrail’i görmüş, kaygı ve titreme içinde meskene dönüp “Beni örtün, beni örtün!” deyip yatmıştı. Bunun üzerine ilgili âyetler indi (İbni Kesîr (Sâbûnî), III, 567).

[2] Elbise, kendisi mânasında olmakla birlikte bu parantez içindeki tabirlerden de kinâyedir (Mahlûf, s. 574).

[3] Velîd b. Muğîre.

[4] Çoğunluğa nazaran (Nesefî (Medârik), IV, 329).

[5] 30. âyetteki “19”un ayrıyeten bu âyette de iman konusunda imtihana sebep bir sayı olduğu belirtilmektedir. Böylelikle bu sayının ihtiva ettiği incelik ve hikmet hakkında beşerler uyarılmaktadır. [Zebânîler için bk. 40/49; 43/77]

[6] Yahut”Her nefis kazandığı (günahlar) yüzünden bir rehine/tutsaktır.”